23 października 1947 – 1 września 1989
Kapitan i ikona Złotej Ery polskiej reprezentacji, mistrz olimpijski z Monachium i legenda Legii Warszawa. Na boisku łączył skuteczność z pięknem gry.
Statystyki kariery
Ogółem 165 goli w 448 oficjalnych meczach seniorskich.
Kariera klubowa
Droga Deyny na szczyt wiodła przez kilka klubów. Każdy z nich odegrał rolę w ukształtowaniu jego stylu: techniki, precyzyjnych podań i wizji gry.
1947 · Starogard Gdański
Urodził się 23 października 1947 roku w Starogardzie Gdańskim jako siódme z dziesięciorga dzieci. Z natury skromny i cichy, na boisku przechodził metamorfozę. Dzieciństwo spędził, grając na podwórku, gdzie wypracował styl oparty na technice i kreatywności.
do 1966
Pierwszy klub. Pod okiem trenera Henryka Młodziejewskiego szlifował technikę, która później miała zachwycać świat. Jego talent szybko przykuł uwagę skautów z większych ośrodków.
1966
Pobyt w Łodzi trwał zaledwie kilka miesięcy. Deyna zagrał jeden mecz ligowy, z Górnikiem Zabrze, i został dostrzeżony przez działaczy Legii Warszawa.
1966–1978
Prawdziwy dom piłkarski. W barwach Wojskowych Deyna stał się gwiazdą, kapitanem i liderem drużyny. Poprowadził Legię do mistrzostwa Polski w 1969 i 1970 roku, a w 1973 roku zdobył Puchar Polski. W 1970 roku Legia dotarła do półfinału Pucharu Europy, gdzie uległa Feyenoordowi Rotterdam.
1978–1981
Jeden z najgłośniejszych transferów tamtych czasów. W fizycznej lidze angielskiej nie zawsze grał na ulubionej pozycji, ale kibice docenili jego technikę i wizję gry.
1981–1987
W Stanach Zjednoczonych grał w lidze halowej, gdzie jego drybling i celność strzałów były bezcenne. W San Diego spędził sześć lat i stał się idolem lokalnej publiczności.
Reprezentacja Polski · 1968–1978
Rozegrał 97 oficjalnych meczów i zdobył 41 bramek. Był liderem drużyny, która osiągnęła największe sukcesy w historii polskiego futbolu.
W 1972 roku zdobył złoto olimpijskie w Monachium i został królem strzelców turnieju z 9 bramkami. Dwa lata później, na mistrzostwach świata w RFN, poprowadził drużynę do historycznego trzeciego miejsca. Za grę na tym turnieju uhonorowano go Brązową Piłką dla trzeciego najlepszego zawodnika mundialu.
W 1976 roku zdobył srebrny medal na igrzyskach olimpijskich w Montrealu.
Gablota trofeów
1 września 1989
Kazimierz Deyna zginął w wypadku samochodowym 1 września 1989 roku w San Diego. Miał 41 lat.
Jego śmierć wstrząsnęła światem futbolu. Prochy piłkarza sprowadzono do Polski dopiero w 2012 roku i złożono na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Fundacja dba o to, by kolejne pokolenia znały jego historię.
Prochy Kazimierza Deyny wróciły z San Diego do Polski i spoczęły w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych.
Przy ul. Łazienkowskiej w Warszawie stanął pomnik Deyny.
Na warszawskim Ursynowie zaprezentowano mural upamiętniający wybitnego reprezentanta Polski i Legii Warszawa.
Był artystą na boisku, który potrafił połączyć skuteczność z pięknem gry